PALAISIPAN

Oh heto ka na naman, kaharap na naman kita. Nagmamadali na pumindot sa mga letra upang mailabas ang mga pakiwari at saloobin.

Duguan ka ba? Nakita ko! Andyan oh. Naramdaman kita. Nanghihina ka. Ayos lang yan. Ganyan talaga ang buhay. Minsan di maunawaan. Pero ang mahalaga buhay ka pa din. Malakas ka at kaya mo yan.

Anong nangyari? Bakit iyak tawa ka dyan? Ganyan naman talaga ang buhay e.

Sige lang. Maano't ano ay lilipas din yan. Kilala kita. Mapagpanggap ka e. Dinadaan mo sa lakas ng halakhak at mapungay mong mga mata. Sinasabi ko na nga ba e. May problema ka no. Eh ano pa bang bago? Ang malakas na sundalo, lage sumusuong sa digmaan. Full-armored ka naman kase lage. Lage mo kasama ang sundalo ng lahat ng sundalo, ang hari ng mga hari. San ka pa?! Di ba?

Pagpatuloy mo lang yan. Feeling mo inaapi ka. Hindi ah. Lahat ng nangyayare sa buhay mo, may dahilan. Sa bawat hikbi, may panyo. Sa bawat pagkadarapa, may band-aid. Sa bawat unos, may payong. HAHA! May pagkapilosopo pa? Pinapatawa lang kita. Ikaw naman.

So paano? Iwan muna kita. 

Alam ko kakausapin mo ulit ako sa mga darating pang araw! Ikaw pa. Kasannga mo ako e.

Ngiti na.

"And let us not be weary in well doing: for in due season we shall reap, if we faint not."

Galatians 6:9

 ycelah_1813

4/20/13